کتاب اهالی تپه ندبه

کتاب «اهالی تپه ندبه» به ضلع سومی از واقعهٔ عاشورا می‌پردازد که از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. این اثر به قلم حجت‌الاسلام محسن قنبریان تألیف شده و از گروهی در تاریخ یاد می‌کند که تأثیری عمیق بر سرانجام حوادث داشته‌اند؛ افرادی عافیت‌طلب که در گرداب تردید غوطه‌ور می‌شوند و به جای جستجوی حقیقت، خاموشی می‌گزینند و در کنجی خلوت می‌کنند.

در ماجرای عاشورا، سه ضلع وجود داشت: امام حسین علیه‌السلام و یارانشان، عمرسعد به نیابت از امویان، و ضلع سوم که اهل قعود بودند؛ کسانی که بر تپه‌ای مشرف بر میدان کربلا نشسته بودند و با ناله و دعا نذر می‌کردند که برای حسین بن علی علیهما‌سلام حادثه‌ای رخ ندهد. این جمعیت به جای یاری فرزند رسول خدا، به دعا و نیایش روی آوردند. بی‌گمان شنیده‌اید که در هنگام ورود کاروان اسرا به کوفه، گروهی اشک می‌ریختند و حتماً این پرسش مطرح شده که چرا قوم پیروز گریه می‌کردند؟ بله، گریان همان جماعت اهل قعود بودند.

در این کتاب، با بیانی داستانی و روان، از ابتدای تأسیس کوفه به دست خلیفهٔ دوم شروع شده و والیان آن شهر یک‌به‌یک معرفی می‌شوند؛ همچنین از روندی سخن می‌گوید که چگونه بر سر مردم جنگ‌آور کوفه آمد تا جایی که از بیش از پانزده هزار نامه به کشیدن شمشیر علیه سیدالشهدا علیه‌السلام انجامیدند.

نمونه‌ها و چهره‌های متعددی در این اثر واکاوی شده‌اند. از نکات برجستهٔ کتاب، این است که هدف از بررسی این گروه اهل قعود را عبرت‌آموزی و تذکری برای دوران کنونی ما معرفی می‌نماید.