کتاب آقای ایرانشهر

این اثر، روایتی مستند و داستانی از دوران تبعید حضرت آیت‌الله خامنه‌ای (مدّظلّه‌العالی) به شهرستان ایرانشهر در ایام رژیم پهلوی است؛ زمانی که ایشان هنوز طلبه‌ای جوان و بی‌منصب بودند، اما با روحیه انقلابی و تربیت‌یافته در مکتب امام خمینی، در میان جوانان مشهد و تهران محبوبیت ویژه‌ای داشتند.

برای دور کردن ایشان از فضای انقلابی، ساواک تصمیم به تبعید ایشان به ایرانشهر می‌گیرد؛ اما این تبعید به فرصتی برای خدمت، انس با مردم و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی تبدیل می‌شود. حضور فعال ایشان در کنار مردم، به‌ویژه در جریان سیل، و ارتباط صمیمانه با علمای اهل سنت، سبب محبوبیت گسترده‌ای شد که نهایتاً ساواک را مجبور به انتقال ایشان به منطقه‌ای دیگر کرد.

رحیم مخدومی با بهره‌گیری از خاطرات بومیان منطقه، سفرهای میدانی و منابع دست‌اول، این روایت را در قالب ۳۸ فصل به نگارش درآورده است. کتاب در دی‌ماه ۱۴۰۲ در شهرستان ایرانشهر رونمایی شد و تقریظی از رهبر معظم انقلاب نیز بر آن منتشر گردید. ایشان در یادداشت خود نوشتند:

 «نگارش و تخیّل آقای مخدومی جذّاب و دامنه‌دار است. طبق معمول درباره‌ی این حقیر مبالغه و بزرگ‌نمایی شده است. خاطره‌ی اُنس با مردم مهربان ایرانشهر برای من فراموش‌شدنی نیست، ولی این کتاب آن را برجسته‌تر کرد، اگرچه بخش‌های زیاد—و شاید بیشتر—رویدادهای آن دوران ناگفته مانده است.»